Hastpadasana কি, ইয়াৰ উপকাৰীতা আৰু সাৱধানতা

হস্তপদাসন কি

হস্তপদসন হস্তপদসন হৈছে বাৰটা মূল আসনৰ ভিতৰত অন্যতম। উন্নত আসনবোৰ চেষ্টা কৰাৰ আগতে আপুনি এই ভংগীমা আৰু ইয়াৰ ভিন্নতাসমূহ আয়ত্ত কৰিব লাগিব।

লগতে Know as: হাতৰ পৰা ভৰিলৈ ভংগীমা, ভৰিৰ পৰা হাতলৈ আগলৈ বেণ্ড কৰা ভংগীমা, থিয় হৈ আগলৈ বেণ্ড কৰা, জেকনাইফৰ ভংগীমা, পদহস্তাসন, হস্ত-পদ আসন, হস্ত-পদ-আসন, হাত আৰু ভৰিৰ ভংগীমা, হস্ত-পদাসন

কেনেকৈ আৰম্ভ কৰিব এই আসন

  • থিয় হৈ থিয় হৈ দুয়োখন ভৰি ইটোৱে সিটোক স্পৰ্শ কৰি ৰাখিব লাগে।
  • দীঘলকৈ উশাহ এটা লৈ দুয়োখন হাত ওপৰলৈ তুলি ৰাখক।
  • এতিয়া উশাহ এৰি দি যাওক।
  • সন্মুখত বেঁকা হওক।
  • দুয়োখন হাত ভৰিৰ দুয়োকাষে মাটিত ৰাখিব।
  • আঁঠুত মূৰটো স্পৰ্শ কৰক।
  • আঁঠু দুটা বেঁকা নকৰিব।
  • উশাহটো বাহিৰত ধৰি ৰাখক।
  • এই বেঁকা অৱস্থাত অবিৰতভাৱে থিয় হৈ থাকক।

কেনেকৈ শেষ কৰিব এই আসন

  • ৬ ছেকেণ্ডৰ বাবে উশাহৰ অৱস্থান আৰু স্থগিত ৰখা।
  • উশাহ লওক আৰু তাৰ পিছত আৰম্ভণিৰ অৱস্থালৈ ঘূৰি যাওক।

ভিডিঅ’ টিউটোৰিয়েল

হস্তপদাসনৰ উপকাৰীতা

গৱেষণা অনুসৰি তলত দিয়া মতে এই আসন সহায়ক(YR/1)

  1. পেট আৰু পাচনতন্ত্ৰৰ বিকাৰ সংশোধন কৰা হয়।
  2. বুকু আৰু হাত দুখন শক্তিশালী হৈ পৰে আৰু আপুনি ভালদৰে ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰে, ধুনীয়া আৰু ভাল দেখা যায়।
  3. ভৰি আৰু আঙুলিৰ ৰোগবোৰো সংশোধন কৰা হয়।

হস্তপদাসন কৰাৰ আগতে ল’বলগীয়া সাৱধানতা

কেইবাটাও বৈজ্ঞানিক অধ্যয়ন অনুসৰি তলত উল্লেখ কৰা ৰোগত সাৱধানতা অৱলম্বন কৰিব লাগিব(YR/2)

  1. মেৰুদণ্ডৰ সমস্যা, ভেৰ্টিগো, হাৰ্নিয়া, হৃদযন্ত্ৰৰ সমস্যা, উচ্চ ৰক্তচাপ, আলচাৰ, মাইঅ’পিয়াৰ সমস্যা থাকিলে এই আসন পৰিহাৰ কৰক।

গতিকে, ওপৰত উল্লেখ কৰা কোনো সমস্যা থাকিলে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লওক।

যোগৰ ইতিহাস আৰু বৈজ্ঞানিক ভিত্তি

পবিত্ৰ লেখাৰ মৌখিক প্ৰচাৰ আৰু ইয়াৰ শিক্ষাৰ গোপনীয়তাৰ বাবে যোগৰ অতীত ৰহস্য আৰু বিভ্ৰান্তিৰে ভৰি আছে। প্ৰাথমিক যোগ সাহিত্য সুক্ষ্ম কলপাতত লিপিবদ্ধ কৰা হৈছিল। গতিকে ই সহজেই ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল, ধ্বংস হৈছিল বা হেৰাই গৈছিল। যোগৰ উৎপত্তি হয়তো ৫০০০ বছৰতকৈও অধিক আগৰ হ’ব পাৰে। অৱশ্যে আন শিক্ষাবিদসকলে বিশ্বাস কৰে যে ই ১০ হাজাৰ বছৰ পুৰণি হ’ব পাৰে। যোগৰ দীঘলীয়া আৰু যশস্বী ইতিহাসক বৃদ্ধি, অনুশীলন আৰু উদ্ভাৱনৰ চাৰিটা সুকীয়া সময়ছোৱাত বিভক্ত হ’ব পাৰে।

  • প্ৰাক ধ্ৰুপদী যোগ
  • ধ্ৰুপদী যোগ
  • পোষ্ট ক্লাছিকেল যোগ
  • আধুনিক যোগ

যোগ হৈছে দাৰ্শনিক অভাৰটন থকা এক মানসিক বিজ্ঞান। পতঞ্জলিয়ে মনক নিয়ন্ত্ৰিত হ’ব লাগিব বুলি নিৰ্দেশ দি তেওঁৰ যোগ পদ্ধতি আৰম্ভ কৰে – যোগ-চিত্ত-বৃত্তি-নিৰোধা। পতঞ্জলিয়ে নিজৰ মনক নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বৌদ্ধিক আধাৰত গভীৰভাৱে সোমাই নাযায়, যিবোৰ সাংখ্যা আৰু বেদান্তত পোৱা যায়। যোগ, তেওঁ আৰু কয়, মনৰ নিয়ন্ত্ৰণ, চিন্তা-বস্তুৰ বাধ্যবাধকতা। ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাৰ ভিত্তিত যোগ হৈছে এক বিজ্ঞান। যোগৰ আটাইতকৈ প্ৰয়োজনীয় সুবিধাটো হ’ল ই আমাক সুস্থ শাৰীৰিক আৰু মানসিক অৱস্থা বজাই ৰখাত সহায় কৰে।

যোগে বয়স বৃদ্ধিৰ প্ৰক্ৰিয়াটো লেহেমীয়া কৰাত সহায় কৰিব পাৰে। যিহেতু বয়স বৃদ্ধি বেছিভাগেই স্বয়ংক্ৰিয়তা বা আত্মবিষক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা আৰম্ভ হয়। গতিকে, আমি শৰীৰটোক পৰিষ্কাৰ, নমনীয়, আৰু সঠিকভাৱে তৈলাক্ত কৰি ৰাখি কোষৰ অৱক্ষয়ৰ কেটাবলিক প্ৰক্ৰিয়াটো যথেষ্ট পৰিমাণে সীমিত কৰিব পাৰো। যোগাসনৰ সম্পূৰ্ণ সুফল লাভ কৰিবলৈ যোগাসন, প্ৰাণায়াম, ধ্যান আদি সকলোবোৰ একত্ৰিত কৰিব লাগিব।

সাৰাংশ
হস্তপদাসনে পেশীৰ নমনীয়তা বৃদ্ধি কৰাত সহায়ক, শৰীৰৰ আকৃতি উন্নত কৰে, মানসিক চাপ হ্ৰাস কৰে, লগতে সামগ্ৰিক স্বাস্থ্য উন্নত কৰে।